منصور عسکری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Mansour Askari..jpg|بندانگشتی|شهید دانشمند دکتر منصور عسکری]] | [[پرونده:Mansour Askari..jpg|بندانگشتی|شهید دانشمند دکتر منصور عسکری]] | ||
شهید دانشمند دکتر منصور عسکری (۱۳۴۰ تهران _ ۱۴۰۴ تهران)، | شهید دانشمند دکتر منصور عسکری (۱۳۴۰ تهران _ ۱۴۰۴ تهران)، از دانشمندان هستهای ایران بود که در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، در جریان حمله جنایتکارانه رژیم صهیونیستی به ساختمان محل سکونتشان در شهرک شهید چمران تهران، به همراه همسر و فرزندش مرضیه به شهادت رسید. | ||
== زندگی نامه == | == زندگی نامه == | ||
در | شهید منصور عسکری در سال ۱۳۴۰ در یکی از محلههای قدیمی غرب تهران متولد شد. پدرش، علی عسکری، از کارکنان آموزشوپرورش و مادرش، زهرا، معلم قرآن در مکتبخانههای محله بود. | ||
سال ۱۳۴۶ | وی در سال ۱۳۴۶ تحصیل خود را در دبستان «شهید مدنی» آغاز کرد. سپس در مدرسه راهنمایی «شهید بهشتی» ادامه تحصیل داد و به عنوان دانشآموزی ممتاز شناخته شد. استعداد او در درسهای فیزیک و ریاضی، در دوران تحصیل در دبیرستان «علامه حلی» بیش از پیش نمایان شد. | ||
در | عسکری در سال ۱۳۵۸ با کسب رتبه دو رقمی در کنکور سراسری، وارد دانشگاه امام حسین (ع) شد و تحصیلات خود را در حوزههای تخصصی مرتبط ادامه داد. | ||
وی در سال ۱۳۷۵ با دخترعموی یکی از همکاران دانشگاهی خود ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند به نامهای فاطمه عسکری و [[مرضیه عسکری]] بود. | |||
از سال ۱۳۸۷، زندگی شخصی و حرفهای خانواده عسکری تحت تأثیر تهدیدهای امنیتی قرار گرفت. پس از این تهدیدها، خانواده به شهرکی امنتر در غرب تهران نقل مکان کردند. در این دوره، رفتوآمد او با تدابیر حفاظتی و همراهی محافظ انجام میشد و محدودیتهایی در زندگی شخصیاش به وجود آمده بود. | |||
== فعالیت == | |||
از | === دوران کودکی و نوجوانی === | ||
منصور عسکری از دوران کودکی علاقه زیادی به مطالعه مباحث علمی داشت. او در تابستانها بخش زیادی از وقت خود را در کتابخانه عمومی محله میگذراند و به مطالعه کتابهای علمی ساده میپرداخت. همچنین دفترچهای برای ثبت مشاهدات و یادداشتهای علمی خود تهیه کرده بود. | |||
در | وی در سالهای تحصیل، به عنوان یکی از دانشآموزان فعال در مسابقات علمی منطقه شناخته میشد و بارها به عنوان نماینده مدرسه در این رقابتها حضور یافت و موفق به کسب چندین مدال علمی شد. | ||
در سال سوم دبیرستان، مقالهای ۴۰ صفحهای با موضوع کاربردهای انرژی هستهای در پزشکی تدوین کرد که در یکی از مجلات علمی دانشآموزی کشور منتشر شد. او همچنین در المپیادهای علمی شرکت داشت و موفق به کسب مدالهای متعددی شد. | |||
=== دوران جنگ تحمیلی === | === دوران جنگ تحمیلی === | ||
با | با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۰، در حالی که دانشجوی سال دوم دانشگاه بود، به جبهههای جنگ اعزام شد. وی در عملیات والفجر مقدماتی در سال ۱۳۶۲ مجروح شد و مدتی را در بیمارستان سپری کرد. در همین دوره، فعالیتهای علمی خود را ادامه داد و چند مقاله تخصصی تهیه کرد که بعدها در مجلات علمی منتشر شدند. | ||
پس از بهبودی، دوباره به مناطق عملیاتی بازگشت و تا پایان جنگ در بخشهای مختلف جبهه حضور داشت. | |||
پس از پایان جنگ در | |||
در سال | === فعالیتهای علمی پس از جنگ === | ||
پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۷، عسکری فعالیت علمی خود را با جدیت بیشتری ادامه داد و به دانشگاه بازگشت. موضوع رساله کارشناسی ارشد او «کاربردهای فیزیک هستهای در پزشکی» بود که مورد توجه اساتید دانشگاه قرار گرفت. | |||
در | وی در مقطع دکتری، زیر نظر دکتر احمدی به پژوهش پرداخت و در سال ۱۳۷۲ از رساله دکتری خود با عنوان «بررسی رفتار مواد در برابر تابشهای هستهای» با درجه عالی دفاع کرد. نتایج و نوآوریهای این پژوهش، بعدها در پروژههای کاربردی مختلف مورد استفاده قرار گرفت و زمینهساز تحقیقات بعدی شد. | ||
در این | عسکری در سال ۱۳۷۳ به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) مشغول به کار شد. او علاوه بر تدریس، آزمایشگاهی تخصصی برای تحقیقات هستهای راهاندازی کرد که به مرکزی برای آموزش و پرورش دانشجویان و پژوهشگران جوان تبدیل شد. | ||
=== فعالیت در پروژههای هستهای === | |||
در سال ۱۳۸۲، به پیشنهاد شهید محسن فخریزاده به تیم تحقیقاتی پروژههای هستهای کشور پیوست. وی در کنار فعالیتهای دانشگاهی، بخشی از زمان خود را در مراکز تحقیقاتی تخصصی سپری میکرد. خانواده او از جزئیات این فعالیتها اطلاعی نداشتند و تنها میدانستند که در پروژههای علمی مهم مشارکت دارد. | |||
در این دوره، همکاری علمی نزدیکی میان او و شهید فخریزاده شکل گرفت که حاصل آن، مشارکت در چندین طرح پژوهشی و توسعه فناوریهای مرتبط با حوزه هستهای بود. | |||
عسکری همچنین در سالهای پایانی فعالیت خود، به عنوان مشاور محرمانه در مذاکرات هستهای فعالیت میکرد. | |||
== شهادت == | == شهادت == | ||
در | شهید دانشمند دکتر منصور عسکری در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، در جریان حمله جنایتکارانه رژیم صهیونیستی ساختمان محل سکونتشان در شهرک شهید چمران تهران، به همراه همسر و فرزندش مرضیه به شهادت رسید. | ||
[[رده:شهدای جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی]] | [[رده:شهدای جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی]] | ||
نسخهٔ ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۰۹:۳۸
شهید دانشمند دکتر منصور عسکری (۱۳۴۰ تهران _ ۱۴۰۴ تهران)، از دانشمندان هستهای ایران بود که در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، در جریان حمله جنایتکارانه رژیم صهیونیستی به ساختمان محل سکونتشان در شهرک شهید چمران تهران، به همراه همسر و فرزندش مرضیه به شهادت رسید.
زندگی نامه
شهید منصور عسکری در سال ۱۳۴۰ در یکی از محلههای قدیمی غرب تهران متولد شد. پدرش، علی عسکری، از کارکنان آموزشوپرورش و مادرش، زهرا، معلم قرآن در مکتبخانههای محله بود.
وی در سال ۱۳۴۶ تحصیل خود را در دبستان «شهید مدنی» آغاز کرد. سپس در مدرسه راهنمایی «شهید بهشتی» ادامه تحصیل داد و به عنوان دانشآموزی ممتاز شناخته شد. استعداد او در درسهای فیزیک و ریاضی، در دوران تحصیل در دبیرستان «علامه حلی» بیش از پیش نمایان شد.
عسکری در سال ۱۳۵۸ با کسب رتبه دو رقمی در کنکور سراسری، وارد دانشگاه امام حسین (ع) شد و تحصیلات خود را در حوزههای تخصصی مرتبط ادامه داد.
وی در سال ۱۳۷۵ با دخترعموی یکی از همکاران دانشگاهی خود ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند به نامهای فاطمه عسکری و مرضیه عسکری بود.
از سال ۱۳۸۷، زندگی شخصی و حرفهای خانواده عسکری تحت تأثیر تهدیدهای امنیتی قرار گرفت. پس از این تهدیدها، خانواده به شهرکی امنتر در غرب تهران نقل مکان کردند. در این دوره، رفتوآمد او با تدابیر حفاظتی و همراهی محافظ انجام میشد و محدودیتهایی در زندگی شخصیاش به وجود آمده بود.
فعالیت
دوران کودکی و نوجوانی
منصور عسکری از دوران کودکی علاقه زیادی به مطالعه مباحث علمی داشت. او در تابستانها بخش زیادی از وقت خود را در کتابخانه عمومی محله میگذراند و به مطالعه کتابهای علمی ساده میپرداخت. همچنین دفترچهای برای ثبت مشاهدات و یادداشتهای علمی خود تهیه کرده بود.
وی در سالهای تحصیل، به عنوان یکی از دانشآموزان فعال در مسابقات علمی منطقه شناخته میشد و بارها به عنوان نماینده مدرسه در این رقابتها حضور یافت و موفق به کسب چندین مدال علمی شد.
در سال سوم دبیرستان، مقالهای ۴۰ صفحهای با موضوع کاربردهای انرژی هستهای در پزشکی تدوین کرد که در یکی از مجلات علمی دانشآموزی کشور منتشر شد. او همچنین در المپیادهای علمی شرکت داشت و موفق به کسب مدالهای متعددی شد.
دوران جنگ تحمیلی
با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۰، در حالی که دانشجوی سال دوم دانشگاه بود، به جبهههای جنگ اعزام شد. وی در عملیات والفجر مقدماتی در سال ۱۳۶۲ مجروح شد و مدتی را در بیمارستان سپری کرد. در همین دوره، فعالیتهای علمی خود را ادامه داد و چند مقاله تخصصی تهیه کرد که بعدها در مجلات علمی منتشر شدند.
پس از بهبودی، دوباره به مناطق عملیاتی بازگشت و تا پایان جنگ در بخشهای مختلف جبهه حضور داشت.
فعالیتهای علمی پس از جنگ
پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۷، عسکری فعالیت علمی خود را با جدیت بیشتری ادامه داد و به دانشگاه بازگشت. موضوع رساله کارشناسی ارشد او «کاربردهای فیزیک هستهای در پزشکی» بود که مورد توجه اساتید دانشگاه قرار گرفت.
وی در مقطع دکتری، زیر نظر دکتر احمدی به پژوهش پرداخت و در سال ۱۳۷۲ از رساله دکتری خود با عنوان «بررسی رفتار مواد در برابر تابشهای هستهای» با درجه عالی دفاع کرد. نتایج و نوآوریهای این پژوهش، بعدها در پروژههای کاربردی مختلف مورد استفاده قرار گرفت و زمینهساز تحقیقات بعدی شد.
عسکری در سال ۱۳۷۳ به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) مشغول به کار شد. او علاوه بر تدریس، آزمایشگاهی تخصصی برای تحقیقات هستهای راهاندازی کرد که به مرکزی برای آموزش و پرورش دانشجویان و پژوهشگران جوان تبدیل شد.
فعالیت در پروژههای هستهای
در سال ۱۳۸۲، به پیشنهاد شهید محسن فخریزاده به تیم تحقیقاتی پروژههای هستهای کشور پیوست. وی در کنار فعالیتهای دانشگاهی، بخشی از زمان خود را در مراکز تحقیقاتی تخصصی سپری میکرد. خانواده او از جزئیات این فعالیتها اطلاعی نداشتند و تنها میدانستند که در پروژههای علمی مهم مشارکت دارد.
در این دوره، همکاری علمی نزدیکی میان او و شهید فخریزاده شکل گرفت که حاصل آن، مشارکت در چندین طرح پژوهشی و توسعه فناوریهای مرتبط با حوزه هستهای بود.
عسکری همچنین در سالهای پایانی فعالیت خود، به عنوان مشاور محرمانه در مذاکرات هستهای فعالیت میکرد.
شهادت
شهید دانشمند دکتر منصور عسکری در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، در جریان حمله جنایتکارانه رژیم صهیونیستی ساختمان محل سکونتشان در شهرک شهید چمران تهران، به همراه همسر و فرزندش مرضیه به شهادت رسید.