سید یونس رودباری

از ستاره‌ها
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۲۸ توسط Ali asadi (بحث | مشارکت‌ها)
پرش به ناوبری پرش به جستجو


           Profile Picture


آرامگاه شهید سید یونس رودباری در زادگاهش

شهید سید یونس حسینی آغوزبنی (۱۳۱۱ رودبار - ١٣٤٢ قم) اولین شهید انقلاب اسلامی است که در حمایت از بیانات امام راحل علیه شاه، توسط رژیم پهلوی مجروح شد و براثر شدت جراحات، به فیض شهادت نائل آمد.

آرامگاه شهید سید یونس حسینی آغوزبنی که در روستای آغوزبن شهرستان رودبار گیلان است.

زندگی

شهید سید یونس حسینی آغوزبنی در سال ۱۳۱۱ در روستای آغوزبن از توابع شهرستان رودبار در خانواده‌ای متدین چشم به جهان گشود.

این شهید در حمایت از بیانات امام راحل علیه شاه، توسط رژیم پهلوی مجروح شد و براثر شدت جراحات، به فیض شهادت نائل آمد و بر همین اساس، اولین شهید انقلاب اسلامی نام گرفت.

نحوه شهادت

روز جمعه دومین روز از فروردین ١٣٤٢، به مناسبت سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق (صلوات‌الله‌علیه) مجلس ذکری در محوطهٔ مدرسه فیضیه قم برگزار شد. این مجلس، به‌طور ناگهانی با حمله چند ده‌ها نفر که با چوب و دسته کلنگ مسلح بودند، مورد هجوم قرار گرفت و طلاب و روحانیون حاضر در جلسه، به شکلی بی‌رحمانه و بی‌سابقه مورد ضرب و شتم قرارگرفته و تعدادی از آنان از بالکن‌های مدرسه به زیر افکنده شده و تمامی حجره‌های مدرسه فیضیه، زیرورو شده و اموال شخصی طلاب نابود شد. هیچ‌کس تعداد دقیق شهدای این روز را نمی‌داند اما نام «سید یونس رودباری» به‌عنوان طلبه‌ای که براثر هجوم چماق دارانِ رژیم پهلوی، به شهادت رسید، توسط تمامی شاهدانِ آن جنایت، در تاریخ ثبت شد و با این حادثه و خون‌های به‌ناحق ریخته در آن، عمیق‌ترین چالش میان رژیم پهلوی و توده‌های مسلمان مردم ایران خلق شد. چالشی که کمتر از صد روز بعد، با برپایی بزرگ‌ترین تظاهراتِ ضد سلطنت تا آن زمان در ١٥ خرداد ١٣٤٢، به اوج خود رسید و فصل جدیدی را در ادوار حیات امت اسلام گشود.

در کلام بزرگان

اطلاعات زیادی درباره س «سید یونس رودباری» وجود ندارد. فقط این‌که متولد ۱۳۱۱ شمسی در خانواده کشاورزی به نام «میر محمدعلی حسینی» و هفت سال پیش از شهادتش، وارد «حوزه علمیهٔ قم» شده و از شاگردان حضرت «امام خمینی» بوده است؛ و دیگر؛ چند قطعه عکس و مزاری که در زادگاهش، زیارتگاهی آباد است و یادی که در تاریخِ نهضتِ حضرت روح‌الله، جاودانه شد.

حضرت امام در اعلامیه خویش در سال ٤٢ از ایشان به این‌گونه یاد می‌کنند:

«... دیروز پدر قد خمیدهٔ مرحوم سید یونس رودباری که آثار عظمت مصیبت چهره‌اش را درهم‌شکسته بود، به ملاقات من آمد. با چه زبان می‌شود مادرهای فرزند مرده و پدرهای غم‌دیده را تسلیت داد؟ باید به پیغمبر اسلام ـ صلی‌الله علیه و اله ـ و امام عصر ـ عجل‌اللّه تعالی فرجه ـ عرض تسلیت کرد...»[۱]

مقام معظم رهبری از ایشان به نام سید یونس رودباری یاد می‌کنند:

«...یورش به مدرسه فیضیه عصر روز دوم فروردین ٤٢ که مصادف با ٢٥ شوال ٨٢ و شهادت امام صادق (ع) بود، مجلس روضه‌ای از سوی آیت‌الله گلپایگانی در مدرسه فیضیه برگزارشده بود... یک کار دیگری که انجام گرفت و سرنخ آن از طرف امام بود برگزاری مجالس فاتحه برای شهدای مدرسه فیضیه بود. از شهدای مشخص و نامدار آن مدرسه سید یونس رودباری بود. یادم هست که در محله‌های دوردست قم فاتحه گذاشتند. طلاب هم راه می‌افتادند و در این مجالس شرکت می‌کردند. کار مهم دیگری که امام انجام دادند، استفاده از حادثه مدرسه فیضیه برای گسترش مبارزه به سراسر ایران بود، امام از وقتی‌که فاجعه مدرسه فیضیه اتفاق افتاد، به فکرش رسید که این حادثه را در سراسر کشور منعکس کند و آن را زنده نگه دارد...»

منابع